“Verpest de feministe de goede sfeer door op seksistische momenten te wijzen? Of legt ze de kwade gevoelens bloot die onder de goede sfeer verborgen, verdrongen of ontkend worden? Komen er kwade gevoelens de kamer binnen wanneer iemand zijn of haar woede over bepaalde zaken uit? Of zou woede juist het moment kunnen zijn waarop de kwade gevoelens die door de dingen heen circuleren, op een bepaalde manier naar de oppervlakte worden gebracht?”
Op deze manier breekt de hedendaagse filosoof Sara Ahmed een lans voor de killjoy feminism.
Waarom verzet Ahmed zich als queer fenomenoloog tegen “Theorie met een grote een T”?
Hoe worden problemen door middel van non-performativiteit onder het tapijt geveegd?
En waarom moeten we ophouden klagers tot het probleem te maken?
Te gast is Sofie Avery
De denker die centraal staat: Ahmed